ประวัติวัด

วัดเวฬรุาชนิเจ้าพระยาพลเทพ(เอี่ยมชูโต)เป็นผู้สร้างในสมยัรัตนโกสนิทร์ตอนปลายรชักาลท่ี๓ โดยนําเงินค่าภาษีไม้ไผ่สสีกุทท่ีานเป็นเจ้าภาษีรับสมัปทานผูกขาดการเก็บอย่มาใช้เป็นค่าสร้างวัดเมื่อแรกสร้าง เรียกช่ือวัดตามสภาพภูมิศาสตร์ที่ตั้งวัดที่เป็นคุ้งน้ําใหญ่ในคลองบางกอกใหญ่ว่า วัดใหม่ท้องคุ้ง สร้างเสร็จบริบูรณ์ ในต้นรัชกาลที่ ๔ เจ้าพระยาพลเทพจึงน้อมเกล้าฯ ถวายเป็นพระอารามหลวง ได้รับพระราชทานนามว่า วัดเวฬรุาชินตามปฐมเหตุของการสร้างวดัแปลความหมายได้ว่าวัดซ่ิงเกิดจากหนี้ภาษีไม้ไผ่ของพระราชา
ตอ่มาสมยัรชักาลท่ี๕พระยาพิศาลศภุผล(ชื่น พิศาลบุตร)และขุนตาลวโนชากร(นิ่ม แสนวัต) ไดร้ว่มกันปฏสิงัขรณว์ัดใหมท่ัง้หมดเปน็การปฏสิงัขรณค์รัง้ใหญ่เท่ากับ
เป็นการสร้างวัดใหม่ ต่อมาพระไพโรจน์ธรรมาภรณ์เป็นเจ้าอาวาส ได้บูรณะวัดให้อยู่ในสภาพทีง่ดงามเป็นทีช่่ีนชอบของประชาชนทว่ัไป